Calvin Klein - part IV

After filing a lawsuit against Warnaco, designer was ready to end his relationship with Calvin Klein's Inc jeans and underwear licensee. Termination of the license would not only severely damage Warnaco (sales of jeans constituted 27% of the total sales), but also leave Calvin Klein Inc. without its jeans and underwear manufacturer. Additionally, litigation depressed Warnaco's stock price. Finally, the trademark licensing battle ended with settlement. The number of jeans sold to discounted, low-end retailers was supposed to be limited and Warnaco agreed not to sell CK jeans to J. C Penney (which, and I know it is hard to believe considering recent turmoil and mounting losses at the company, at that time was a Fortune 500 apparel company). Warnaco had a jeans licensing agreement with Calvin Klein, but it actually owned Calvin Klein underwear business. Stephen Ruzow, a previous CEO of Donna Karan, became president of CK underwear at Warnaco. It's worth mentioning that before Warnaco got a licensing deal for CK jeans, Designer Holdings was making it. In 1996, the sales of Designer Holdings-made CK jeans were $400 million. The same year, NYSE-listed Designer Holdings had signed agreement with Donna Karan to make DKNY jeans. But the agreement did not last very long. Donna Karan herself tried to influence the way jeans were being made (she wanted Designer Holdings to make jeans only, while the company was interested in making the whole jeans collection).
I don't know the exact reasons, why the licensing agreement for CK jeans changed hands from Designer Holdings to Warnaco.
One year before the lawsuit, in 1999, Calvin Klein decided to sell his company. There were few interested potential buyers, like LVMH, Tommy Hilfiger and Warnaco, but nothing materialized. Calvin Klein Inc. did not have an appeal of high-end luxury house.
"The stark reality was that CK trademark, famous for its sexy advertising and award-winning runway collections worn by supermodels like Kate Moss, was starting to fray. The bulk of Calvin's empire was jeans, underwear and perfumes, which were as ubiquitous in the bins at Costco and Walmart's Sam's Clubs as they were at Bloomingdale's".
Calvin Klein Inc. suffered brand image dilution from rapid expansion using licensees; quality control was difficult to maintain. Millions spent on advertising helped to position the company as a power brand, but not as a super luxury fashion house. Merchandise became overexposed and cheapened. And the price Calvin Klein wanted for his company in 1999- $1 billion, was way too high. Eventually, the company was sold in 2001 to American apparel company- Phillips-Van Heusen for $400 million, and $30 million in shares. Additionally, PVH agreed to pay royalties (worth about $300 million) until 2017.

Po podaniu do sądu Warnaco, Calvin Klein był gotów zerwać z nimi umowę licencyjną. Nie skończyłoby się to pomyślnie dla obu stron. Calvin Klein straciłby swojego producenta bielizny i jeansów, a Warnaco odniosłoby poważne straty finansowe (sprzedaż jeansów stanowiła aż 27% całej sprzedaży). Ostatecznie obie strony doszły do porozumienia i zawarto ugodę, na mocy której Warnaco zobowiązało się sprzedawać znacznie mniej jeansów dyskontowym sieciom handlowym oraz zaprzestać sprzedaż jeansów w J. C Penney (trudno w to uwierzyć, śledząc ostatnie informacje o poważnych kłopotach firmy, ale w owym czasie J.C Penney było jedną z firm Fortune 500). Warnaco posiadało umowę licencyjną na produkcję jeansów CK, ale było właścicielem biznesu produkującego i dystrybuującego bieliznę CK. Były prezes Donny Karan, Stephen Ruzow, został prezesem oddziału Warnaco, produkującego bieliznę CK. Warto przy okazji wspomnieć, że poprzednim partnerem licencyjnym na produkcję jeansów był Designer Holdings (nie wiem dokładnie, czemu zdecydowano się na zmianę, gdyż firma dobrze wywiązywała się ze swoich obowiązków, a sprzedaż jeansów CK w 1996 roku generowała 400 mln $). W tym samym roku Designer Holdings podpisał umowę licencyjną z Donną Karan na produkcję jeansów DKNY. Jednak związek obu stron trwał zaledwie kilka miesięcy. Designer Holdings planował produkować całą jeansową kolekcję DKNY, jednak Donna Karan chciała, aby produkowano wyłącznie same jeansy.
Rok przed procesem, w 1999, Calvin Klein zdecydował się na sprzedaż swojej firmy. Pomimo tego, że było kilku zainteresowanych kupców, jak LVMH, Tommy Hilfiger i Warnaco, transakcja nie doszła do skutku. Cena, jakiej żądał Klein, była zbyt wysoka- 1 miliard $. W końcu w 2002 roku, amerykański holding PVH zakupił dom mody Calvina Kleina, płacąc 400 mln $ w gotówce oraz 30$ w formie akcji. Zobowiązano się ponadto płacić Kleinovi tantiemy (w wysokości około 300 mln $) do roku 2017.
Ewa Bytomska

Comments

  1. W końcu jest nowy art. Ewy :-) dziękuję
    co się stało z Yammi by Aga? Też już wieczność nie było nowych wpisów?

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular Posts