Calvin Klein - part III

Purchasing Puritan was a risky move that required major capital. In order to raise $66 million, Calvin Klein Inc. issued junk bonds with the help of Michael Milken, chief of Drexel's junk-bond division. Junk bonds are low-rated, high-yielding debt instruments; not a very safe investments. They are being issued by companies with credit rating below investment grade. Issuing junk bonds provided Calvin Klein with $70 million cash and he was only supposed to pay interest for first 5 years (the buyers of CK junk bonds included, among others, CenTrust Savings Bank and Executive Life Insurance).

In 1986, Calvin Klein filed lawsuit against his licensee for menswear, Bidermann, to get out of its license deal and ended up buying its menswear license. Despite sales being down 20%, Klein and Schwartz were each taking home $700,000 salary a year and $11.3 million in dividends and other payments. By 1990, the company had $4.3 million in net losses and the jeanswear division was not doing well. "Calvin and Barry bought the jeans company but they didn't really know what to do with it. One of Calvin's first big decisions, a famous one, was to take the name off the jeans, which gave the consumer absolutely no reason to buy it. When they did that, business just tanked", said Marty Staff, the director of retail for CK at that time.

"The problem was fundamental: Klein's famous jeans were stone cold at retail because he had lost his magic touch with the youth market (...) In 1991, Calvin Klein Inc., still owed a staggering $55 million in junk-bond debt-and had only three years to pay it all off".

In 1992 the company faced bankruptcy but was saved by David Geffen, the billionaire Hollywood magnate, who paid off $62 million of the company's debt. A year later Klein was able to take a loan and repay Geffen.

By 1996 the company had a new licensee for making and distributing jeans and underwear, Warnaco (Warnaco will be subsequently sold to Phillips-Van Heusen in 2012 for $2.9 billion, the same company that bought Calvin Klein in 2002).

In 2000 Warnaco revealed that its new retail partner for Ck underwear was J.C Penney (not a very prestigious department store). Calvin Klein did not like the idea of being connected with non-elite outlets and sued Warnaco for breach of contract and ruining his image. He claimed that Warnaco's conduct diluted the equity of his brand and made several defamatory comments about the licensee on "Larry King Live". Klein sued not only Warnaco, but also its CEO, Linda Wachner, who was eventually forced to pay back her bonuses worth $1.3 million. Warnaco responded with counter-lawsuit, claiming that Kalvin knew exactly how the goods bearing his name were being sold and selling to mass department stores was acceptable business practice.

Zakup Puritan był dość ryzykownym posunięciem, wymagającym sporego kapitału. Aby zdobyć 66 milionów $, potrzebnych na zakup firmy, Calvin Klein Inc (z pomocą finansowego guru-specjalisty w dziedzinie śmieciowych obligacji, Michaela Milkena) wypuścił na rynek obligacje śmieciowe (są to wysoko oprocentowane instrumenty finansowe, niosące ze sobą spore ryzyko). Firma Calvin Klein przez pierwszych 5 lat zobowiązana była do spłacania wyłącznie odsetek.

W 1986 roku Calvin Klein podał do sądu firmę produkującą jego odzież męską- Bidermann i w rezultacie wykupił z powrotem swoją licencję na odzież męską.

Klein i jego partner biznesowy Schwartz otrzymywali pensje w wysokości 700 tys $ rocznie oraz dywidendy w wysokości 11.3 milionów $, pomimo tego, że obroty firmy spadły w 1986 roku o 20%. W roku 1990 firma zanotowała straty w wysokości 4.3 milionów $, a oddział zajmujący się produkcją jeansów nie funkcjonował zbyt dobrze. Marty Staff, ówczesny dyrektor sprzedaży, stwierdził: "Calvin i Barry zakupili firmę produkującą jeansy, ale tak naprawdę nie wiedzieli, co z nią zrobić. Jedną z pierwszych decyzji Kleina było usunięcie metek z logo jego marki z jeansów. Konsumenci nie mieli już wówczas żadnego powodu, aby kupować jeansy CK".

"Kalvin tracił swoją popularność wśród młodych konsumentów. W 1991 roku firma Calvin Klein miała długi w wysokości 55 mln $, które miały być spłacone w przeciągu trzech lat".

Firma cudem uniknęła bankructwa, kiedy z pomocą przyszedł jej Hollywódzki miliarder David Geffen. Rok później Klein był w stanie uzyskać pożyczkę i spłacił dług, jaki zaciągnął u Geffen'a.

W 1996 roku, firma miała już nową umowę licencyjną na produkcję i dystrybucję jeansów i bielizny z Warnaco. (Warnaco zostało w 2012 roku zakupione przez koncern Phillips-Van Heusen, ten sam koncern, który zakupił w 2002 roku Calvina Kleina). Klein nie był zachwycony faktem, że jego ubrania sprzedawane są w tańszych centrach handlowych i w rezultacie podał Warnaco oraz prezesa Lindę Wachner do sądu. Wachner została zobowiązana do zwrócenia 1.3 mln $, jakie otrzymała w formie bonusu.

Ewa Bytomska

 

Comments

Post a Comment

Popular Posts