Calvin Klein - part II

Calvin Klein affordable sportswear quickly gained a cult following with young urban dressers. Clean-lined tasteful clothes managed to sell briskly and Calvin Klein became one of the biggest names in the fashion world. Vogue's editorials were glowing (the brand's garments appeared for the first time on the cover of Vogue in 1969). Designer was able to attract great talents to work for his company. In 1985, Isaac Mizrahi was hired, Grace Coddington worked on advertising, Frances Stein was lured from Vogue and Gabriella Forte from Armani (she left Armani after 15 years and became the company's president). By the '80s, Calvin Klein unquestionably ruled American fashion.
The designer himself was always very involved in running his fashion house despite battling demons in his personal life (alcohol and drug abuse). Martha Duffy wrote in TIME magazine: "He married young and fathered a daughter, Marci, whose kidnapping in 1978 was a media circus and a personal trauma. By that time, Klein had discovered drugs and vodka and immersed himself in the luxurious pre-AIDS life of rich gays. He developed a passion for Studio 54, even staying after it closed, to help the waiters count change. Then it was on to Flamingo, a gay after-hours club (...) At home, Klein plied hustlers with cocaine and Quaaludes, and the wonder is that he has survived at all. Finally, in 1988, he entered a drug-rehabilitation hospital and joined Alcoholics Anonymous".
Calvin Klein name recognition got a boost from introducing the tight-fitting jeans in 1974. In 1978, the company signed a licensing agreement with Puritan Fashions to make and market CK jeans and pay $1 royalty on every pair. It was a very lucrative royalty arrangement and 200k pairs of jeans sold the first week alone. CK jeans became much more desirable than the anonymous store brands. Throughout the '80s, Calvin Klein was the designer-jeans king. When the president of Puritan, Carl Rosen, died in 1983, Calvin Klein became unhappy with Puritan's new management and decided to buy the whole company for $66 million (at that time Puritan was selling $800 million worth of jeans a year). But the following years, the competition in the jeans market rose, with Guess, Girbaud and DKNY, being the biggest competitors.
Marka Calvin Klein stała się jedną z najbardziej znanych amerykańskich marek w świecie mody. Sportowa estetyka i minimalizm przyciągały miliony klientów. W 1969 roku, ubrania Kleina znalazły się po raz pierwszy na okładce amerykańskiego Vogue'a. Projektantowi udało się nakłonić wiele utalentowanych osób do pracy w jego firmie. W 1985 roku, zatrudniony został Isaac Mizrahi, dwa lata później Grace Coddington (która odpowiedzialna była za reklamę), Frances Stein zrezygnowała z pracy dla Vogue'a, a Gabriella Forte z pracy dla Armaniego (opuściła Armaniego po 15 latach i została prezesem Calvina Kleina). W latach 80tych projektant był już niekwestionowanym królem amerykańskiego świata mody. Nigdy nie zaniedbywał firmy, pomimo walki z demonami, jaką musiał stoczyć w życiu prywatnym (uzależnienie od narkotyków i alkoholu). Martha Duffy podsumowała to w magazynie Time w następujący sposób: "Klein wcześnie się ożenił i został ojcem córki Marci, której porwanie w roku 1978 było prawdziwie traumatycznym przeżyciem. Był to okres w życiu projektanta, kiedy chętnie sięgał po alkohol i narkotyki, a o AIDS nic się jeszcze nie mówiło. Klein bywał w Studio 54 i gejowskim klubie nocnym Flamingo. W domu sięgał po kokainę i inne dopalacze, właściwie to cud, że przeżył. W końcu w 1988 roku został przyjęty do szpitala, gdzie pomagano mu wyjść z nałogu i dołączył do grupy Anonimowych Alkoholikow".
W 1974 roku Klein wprowadził na rynek dopasowane do sylwetki, wąskie dżinsy z logo marki. W 1978 roku podpisał umowę licencyjną, na mocy której Puritan Fashions zobowiązał się do produkcji i reklamy dżinsów Kleina i płacenia mu 1$ za każdą sprzedaną parę. Już w pierwszym tygodniu sprzedano 200 tys par. Jednak kiedy prezes Puritan zmarł w 1983 roku, Klein nie był zadowolony z nowej kadry zarządzającej i zdecydował się kupić firmę za 66 milionów $ (w owym okresie Puritan sprzedawał dżinsy o łącznej wartości 800 milionów $ rocznie). Jednak kilka lat później, rosnąca konkurencja ze strony takich firm, jak Guess, Girbaud i DKNY, sprawiła, że sprzedaż znacznie spadła.
Ewa Bytomska


Comments

Popular Posts