Chanel part 4



Muszę przyznać, że zaskoczyła mnie reakcja Lagerfelda na krytyczny artykuł o nim, napisany przez Robin Givhan. Pomimo krytycznych uwag odnośnie projektanta, dziennikarka nazwała go wybitnym i pochwalilł za niepowtarzalny styl. "Lagerfeld resurrected the house to such a degree that now the upcoming Academy Award red carpet will not be complete without a starlet or two wafting along its camera-lined expanse in a custom Chanel confection of tulle and embroidery. And he has won the affections of fashion's greatest power broker, Vogue editor Anna Wintour". Autorka odnosi się do projektanta z szacunkiem i słowną elegancją, choć momentami mocno go krytykuje. Trudno się dziwić, że Lagerfeld odebrał artykuł negatywnie, jednak myślę, że mógł odpowiedzieć Givhan w równie elegancki i elokwentny sposób. Nazwanie "Newsweek'a" "gównianą gazetą" z pewnością eleganckie nie jest. A poza tym, myślę, że im bardziej jest ktoś spełniony, mądry i dojrzały, tym bardziej jest on skromny i świadomy swoich niedoskonałości. Po opublikowaniu artykułu, Givhan spodziewała się przesyłki ze zdechłą rybą, zamiast zaproszenia na pokaz Chanel. Zaproszenie wprawdzie otrzymała, posadzono ją jednak w najdalszym rzędzie.
Pisząc o Chanel, warto wspomnieć o obecnej pani prezes Maureen Chiquet. Urodzona i wychowana w Stanach (od zawsze jednak zakochana we Francji) objęła stanowisko prezesa Chanel w 2007 roku. Kilka lat temu w rozmowie z dziennikarzem Harvard Business Review, Chiquet przyznała, że najlepszą wskazówkę biznesową otrzymała od swojego ówczesnego szefa- prezesa J. Crew- Mickey'a Drexlera, a brzmiała ona "naucz się słuchać innych". Dzięki temu uświadomiła sobie, że dobry lider jest nie tylko pewny siebie 
i odpowiedzialny, lecz również skłonny przyznać się do błędu, skromny, szanujący opinie innych 
i skłonny do tego, aby zmienić zdanie, jeśli rzeczywiście ktoś inny ma rację lub czyjś pomysł jest lepszy.


Na zakończenie chciałabym przypomnieć, że barwne życie samej Coco Chanel było przedmiotem wielu książek. Tylko w przeciągu ostatnich trzech lat opublikowano "Dreaming of Chanel" (której autorem jest Charlotte Smith), "Coco Chanel, the legend and the life" (napisaną przez Justine Picardie), "Chanel: an intimate life" (Lisy Chaney) oraz kontrowersyjną "Sleeping with the enemy: Coco Chanel's secret war" (Hala Vaughan). Trudno się dziwić, że życie samej Coco Chanel fascynuje pisarzy, bo oprócz mody można dostrzec tam tak wiele kwestii, które mogłyby stać się kanwą fascynujących powieści: jest tam milość, romans, smutek, złamane serce, sex, wojna, Naziści itp.

I have to admit I was surprised with Lagerfeld's reaction to Robin Givhan's article. Despite some critical comments, she still called him "brilliant", praised his "magnetic and highly memorable personal style". "Lagerfeld resurrected the house to such a degree that now the upcoming Academy Award red carpet will not be complete without  a starlet or two wafting along its camera-lined expanse in a custom Chanel confection of tulle and embroidery. And he has won the affections of fashion's greatest power broker, Vogue editor Anna Wintour". Even though some of Givhan's comments about Lagerfeld were negative, they always remained respectful and polite. It is easy to understand Lagerfeld's anger about the article but I would expect his response to be equally eloquent and sophisticated. Calling "Newsweek" a "shitty little paper" hardly can be considered one. I simply believe that the more brilliant, accomplished and successful someone is, the more humble is he (or she).
After publishing her article, Givhan expected to receive "a dead fish" instead of an invitation to Chanel fashion show. She received the invitation, but was barred from the first row.
Thinking about Chanel, there is one more person, who comes to mind. It is Maureen Chiquet- the CEO of the company. She was born and grew up in the US (but always loved France) and became CEO of Chanel in 2007. Several years ago, in discussing her career path with Harvard Business Review journalist, she made an interesting comment. Chiquet mentioned that the best advise she ever received (business wise) was from CEO of J. Crew (at the time when she was working at J.Crew herself)- Mickey Drexler and the advise was: "You've gotta learn to listen". That's how she learned that a great leader is the one who is not only strong and confident but also humble enough to change his mind, capable of learning from others and listening to employees or consumers. CEO of Chanel admitted that she has her own strong views as far as company's future is concerned, but she always pays attention to others and she is willing to modify her opinions whenever deemed necessary.
At the end of my article, I would like to mention that the vibrant life of the famous couturier herself has been a favorite topic of many books. Last three years alone, there was "Dreaming of Chanel" (by Charlotte Smith), "Coco Chanel, the legend and the life" (by Justine Picardie), "Chanel: and Intimate Life" (by Lisa Chaney) and controversial "Sleeping with the Enemy: Coco Chanel's secret war" (by Hal Vaughan). Life of Coco Chanel fascinates writers because, besides fashion, it revolved around so many issues that could be used as the canvas for great novels, like romance, broken heart, sadness, war, love, sex, Nazis, feminism, power, money etc.


Ewa Bytomska

Comments

  1. No tak, ale wielkie osobowości żyją w odrealnionym świecie i mają też bardzo rozbuchane ego. Zatem łatwo je urazić. Myślę, że nieprzeciętny talent wynagradza w takich wypadkach brak kultury i inne wady, których nie znieśli byśmy u zwykłych ludzi ;-)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular Posts