''Changeling''

Pewnie większość z Was widziała już ten film, ja jednak zabrałam się za niego wczoraj w nocy. Przyznam, że to jeden z piękniejszych dramatów jakie w życiu widziałam: pod względem fabuły, roli głównej bohaterki Christine Collins w którą wcieliła się Angelina Jolie a także wspaniałych kostiumów zaprojektowanych przez Deborah Hopper, które rzetelnie oddały klimat lat 20-tych. Przez cały film nie mogłam oderwać oczu od Jolie, wyglądała zjawiskowo a jej uroda idealnie wkomponowała się w rolę niezwykle eleganckiej, subtelnej kobiety. 
 Spłakałam się jak dziecko...przeżywam strasznie takie historie, szczególnie jeżeli podparte są autentycznymi wydarzeniami i w grę wchodzi krzywda dzieci. Sama jestem mamą i stąd wydaje mi się, że odbieram to znacznie bardziej intesywnie i emocjonalnie. Tym którzy nie widzieli go dotychczas polecam z całego serducha!

 Kostiumolog bazowała jedynie na zdjęciach pani Collins ukazanych w prasie , podczas jej walki o syna i sprawiedliwość. Deborah współpracowała  z reżyserem Clintem Eastwoodem także przy kilku wcześniejszych filmach, m.in. "Flags of Our Fathers", "Million Dollar Baby" oraz " Mystic River ". Jest znakomita !
Dzięki fotografiom, wiedzy uzyskanej od historyków na temat tamtego okresu a także licznych wywiadów z  policją, udało jej się odbudować bardzo wiarygodnie postać Christine .
Bohaterka uwielbiała kapelusze, szydełkowe kwiaty i biżuterię, którą często możemy zuważyć przy jej płaszczach i żakietach.
Futro było bardzo popularne w lat 20-tychWiększość okryć wierzchnich miało kołnierze futrzane i mankiety. Ale to nie był tylko luksus dla bogaczy . Można je było kupić w katalogach wysyłkowych, nawet Sears Roebuck je miał. Collins nosiła charakterystyczne płaszcze obszyte norką.
Kobiet pracujących w tamtym okresie nie było zbyt dużo. Collins należała do tych nielicznych. Jej garderoba było bardzo skromna, wiele razy podczas filmu możemy zauważyć powtarzające się sety. To nieprzypadkowe bowiem zwyczaj był taki, że nosiło się rzeczy tak długo aż zwyczajnie nie będą się nadawać do użytku. 
Kilka zdjęć bohaterki poniżej











Comments

  1. po obejrzeniu tego filmu nie mogłam przestać płakać tragiczna historia :(

    ReplyDelete
  2. no właśnie boję się, że też będę szlochać.

    ReplyDelete
  3. piękny film oglądałam go 3 razy i za każdym razem wyje do księżyca ;( widać że uważnie oglądasz filmy i chyba wszędzie potrafisz znaleźć inspirację to jest niesamowite! oglądałam dzisiaj też ddtvn z blogerkami i niestety wolałabym widzieć tam Ciebie ;) uważam że nie ma takiego drugiego bloga na którym można znaleźć wszystko!!!!!!!!!!pozdrawiam Cię

    ReplyDelete
  4. Pamietam jak ogladalam ten film. Moja coreczka miala wtedy niecaly miesiac i ogladalam go trzymajac ja spiaca w ramionach i oczywiscie jak to zwykle ja zaraz zaczelam sobie wyobrazac siebie w takiej sytuacji. Ryczalam chyba ze 3 godz i przez dlugi czas nie moglam sie otrzasnac. Najgorsze, ze nie moglam sobie tlumaczyc, ze to tylko film bo to w koncu opowiesc na faktach.

    ReplyDelete
  5. Bardzo pieknie opisalas swoje wrazenia odnosnie filmu. Rzeczywiscie bardzo wzruszajacy. Ogladalam go juz dosc dawno temu, a dopiero dzisiaj, dzieki Tobie, przypomnialam sobie, ze przeciez to nie tylko wstrzasajacy film, oparty na faktach autentycznych, ale rowniez film o modzie lat 20-tych.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular Posts